Ben büte mecburum bilemezsin
Tatili mıh gibi aklımda tutuyorum
Büyüdükçe büyüyor hayaller
Ben büte mecburum bilemezsin
Beynimi eskilerle yakıyorum
Tüm sınıf sınavlara hazırlanıyor
Bu okul o eski fakülte midir
Bir köşede neskafeyle çalışanlar
İçmeyenleri bile uyandırıyor
Koridordaki kahve kokusu
Geçmek zor ben büte mecburum
Dersler kimi zaman rezilce uykuludur
İnsan bir histoloji dersinde durulur
Fosforlu kalem elinde yaşamaktan
Kimi zaman parmağını yorar çizmesi
Bir kaç slayt es geçer de okumadan
Bütün föyleri okur kimi zaman
Histoloğun değişmeyen tonsuz uğultusu
Serviste anlamsız bir anonstur çalıyor
Asistan bir hemşireyi çağırıyor
Durup köşe başında hocayı beklesem
Hoca ezip geçecek yardım istesem
Kimseler özetini göstermiyor
Ne yapsam ne etsem nereye gitsem
Geçmek zor, ben büte mecburum
Belki haziranda ailem eve bekliyor
Söylemekten korktum kimseler bilmiyor
Bir şilep sızıyor yaşlı gözlerimden
Belki yeğenim amca diyerek bekliyor
Duygu karmaşasından tüylerim ürperiyor
Belki biraz çalışsaydım yapardım bilmiyorum
Bu boşluk hissi kafayı yediriyor.
Ne vakit yatay geçiş düşünsem
Bu kurtlar sofrasında belki zor
Finalsiz ama aklımızı kaybetmeden
Ne vakit yatay geçiş düşünsem
Sus deyip hayaller kuruyorum
İçim sıra doksan üstünde notlarımın
Hayır başka türlü olmayacak
Ben büte mecburum bilemezsin
Atilla İlhan'dan özür dileyerek...
Atilla İlhan'dan özür dileyerek...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder