Ben Hayatta En Çok Şiiri Sevdim

Hayatta ben en çok şiiri sevdim
Tıp fakültesini yeni kazanmış bir çocuk
Çarpık çalışmasıyla - ha kaldı, ha kalacak -
Nasıl özlerse edebiyatı derin
O şiirleri de ben öyle sevdim

Bilmezdim ki okuduğumuz dersi
Fizyoloji gibi gelirdi hep histoloji
Antoloji bakmama kızardı anatomici
Ordan incelerdim tüm şairleri
Öyle öyle sevdim şiiri

Sevinçten uçardım şiir yazınca
4'ü geçerse mısralar, okurdum sakince
Şiire bakmak ister insan, diğ'mi, kendince!
Lisedeyken yazmıştım ilk şiirimi
Ohh dedim, gökte hissettim kendimi

Bir bütün finale kalana değin
Düşünürken o şiirleri derin
Daha başka makale,araştırmalar için
Açıldı düşünceler ve hayallerim
Hayatta ben en çok şiiri sevdim.


Can Yücel'den özür dileyerek...

Dokuz Yıl Tıp

Tıp dokuz yıl, yolun fazlası eder.
Yine tam boşluğundayız ruhumuzun.
Sonradan gelen delikanlı gençler,
Stajlarda, yanımızdalar da bugün,
Bizden çok bilmiş havasına girer.

Yenice intörnler mi geldi ne var?
Arkadaşlarım mı bunca yeni yüz?
Ya tanımadığım mor scruplılar?
Yıllarca alt devrem bildiğim dostlar,
Neden böyle düşman görünürsünüz?

Zamanla nasıl değişiyor okul!
Hangi sınıfa baksam orda yokum.
Vakit yıpranmış mısın usul usul?
Sıralar yerinde ama ben orda yokum;
Yalandır okuduğum yüksek okul.

Tıptan uzak şeylerden ilk aşkımız;
Söylemesi bile yabancı gelir.
Okula beraber başladığımız,
Tusiyerler de ayrıldı bir bir;
Gittikçe artıyor hüsranımız.

Fakültenin başka rengi de varmış!
Geç farkettim yaşın geç olduğunu.
Hoca seni boğar, nöbet yakarmış!
Her geçen yılın bir dert olduğunu,
Tıpçı intörnlük yapınca anlarmış.

Mavi mezun cübbesiyle törenler!
Her yıl biraz daha uzaklaştığım.
Ne dönüp duruyor havada kepler?
Nerden çıktı mezuniyet? Gelen kim?
Bu kaçıncı tören yine giden var?

Kaç kişi kaldı ki yolun başında.
Kazandım bitiremedim olacak.
Bitecek ama nasıl, kaç yaşında?
Bir ömürlük tıp okunmuş olacak,
Olursa diplomaya bakışımda.


Cahit Sıtkı Tarancı'dan özür dileyerek...

Etme

Duydum ki bizi bırakmaya azmediyorsun, etme 

Bir yıl daha uzatmamıza meylediyorsun, etme 

Sen sınav arefesinde niye çıkıyorsun hoca?

Hangimizi bırakmaya kastediyorsun, etme 

Çalma yıllarımızı, altıyı sekiz dokuza doğru 

Çalınmış yıllarımıza nazar ediyorsun, etme 

Tıpta hayat harap olmuş, alt üst olmuş senin için 

Tıbbı belki dokuz belki on yıl ediyorsun, etme 

Ey sınavı geç ve kal ortasında olan kişi 

Sen öğrenciyi bırakarak terk ediyorsun, etme 

Sen zor soracak olsan, finaller büt olur gamdan 

Bütlerde de kalmamızı mı kastediyorsun, etme 

Bizim bilgilerimiz kurur, sen zorlayacak olsan 

Gözlerimizi öyle yaş dolu ediyorsun, etme 

Öğrencinin bütü verecek gücü yoksa eğer, 

Kalan olursa ne diye hayret ediyorsun, etme 

Ey geçmenin ve kalmamanın anahtarı elinde olan kişi 

Bize geçmeyi öyle cehennem ediyorsun, etme 

Havuzunun içinde çıkmış zarar vermez bize

O havuzdan o çıkmışı sen yok ediyorsun, etme 

Bütü erteliyorsun, tatilimiz biter öyle 

Tatili de bozuyorsun,  sen mahvediyorsun, etme 

Notlara alışan gözüm,  tıp gençliğimin hırsızı 

Ey gençliğimi de alan, haksızlık ediyorsun, etme 

İsyan et şair ruhum, şiir yazacak an değil, 

Tıbbın yorgunluğuyla ne sarfediyorsun, etme 

Mevlana Celaleddin Rumi - Etme şiirinden esinlenerek yazılmıştır.. Hiç bir kötü niyet yoktur