Ben Yetmiş Üstü Almak İsterim

Ben
yetmiş üstü almak isterim.
İlk denemede otuz alan
yetmişi bulacak mı zannediyorsun?
Ben zannetmiyorum bunu.
İyisimi, unutayım tusu,
hayaller masa üstünde dursun
içinde bir kitabımın.
Kitap klinik olsun
hatta kadın doğum olsun
karşımda hayalim görülebilsin..
Depresyonumu anlayamazsınız:
vazgeçtim tus çalışmaktan
vazgeçtim doktor olmaktan
içimde neden kalmadığı için.
Ve hiç oluyorum
okuyorum boş bir şekilde.
Sonra, okul bitince
pratisyenlik yaparım.
Ve orda uzunca yaşarım
hayal içinde hayalle
taki senkoplu biri
kocaman bir kalabalıkla
ambulansla gelene kadar..
Ama ben
o zamana kadar
o kadar
bunalacağım
ki kendi içimde,
üzerimden atmak istediğim ümitsizliğim
içime düşecek.
Belirsizlikle yok olacağım.
Ve bir gün yabani bir ümit
bu belirsizliğimden nemlenip filizlenir
sapında muhakkak
iki çiçek açacak:
biri tus
biri de ben.
Ben
tusu çok da düşünmüyorum.
Yakında bir araba alacağım.
Sıkılsam da işimden
Kaynıyor kanım.
Çalışacağım, ama çok, pek çok,
ama tus da aklımda.
Ama kalmak da korkutmuyor beni.
Yalnız pek sevimsiz buluyorum
kendi çalışma şeklimi.
Kazanıncaya kadar da
bu düzelir herhalde.
Derece yapma ihtimalim var mı bu sınavda?
İçimden bir ses:
belki diyor.

Nazim Hikmet Ran'a saygılarımla... (Nazım Hikmet Ran - Ben Senden Önce Ölmek İsterim) 

Bizim Çağlar III

Bir dalıp giderki, bizim Çağlar her gece,
Dip not içinde, doktorluğunu düşler.
Simsiyah gözlerine tembel gözlerim deyince,
İçimdeki ümitsizliğe ümidi söyler.

Ondan bir his gibi hayali beni bürür de,
Tutmak, tutmak isterim, steteskopu alıp.
Bir türlü yetişemem, doktor olup yürür de,
Heyhat, o çalışkan ruh, bense üşengeç kalıp.

Arkamdan doktor olmuş duysam yaralanırım;
Benden önce bitirse dayanamam sanırım,
Rüyamda bile Çağlar'a benzeyen karaltı.

Varsın, bir yılım daha yansın hayatımdan;
Kaldığım netleşince sonuçlar asıldı mı,
O da gidecek diğerleri gibi yanımdan...

Bizim Çağlar - II

Sınavla tıp fakültesini kazandığın gibi,
Etinle, kemiğinle, fakültenin malısın!
Savaşa hazırlanan bir komutanmış gibi,
Sonsuz dersleri sonlu sırayla aşmalısın.

Komite, finallerden kaçtığım günden beri,
Geçemezdim Çağlarsız bu derdin potasında.
Bütün notları içmiş sanki gözbebekleri,
Beyni tamamen erimiş, notlar arasında.

İkimizin de ne eşi, ne arkadaşı var;
Arka sırada sessizce, teneffüslerde hürüz.
Okulda taşınacak boş bir defterimiz var;
Onu da laboratuvar olsa götürürüz.

Yağız atlı öğrenci, koştur atını, koştur;
Sonunda kabre çıkar okulun kıvrımları.
Ne bizim Çağlar kadar beni anlayan olur...
Ne benim anladığım kadar, bizim Çağlar'ı...

Bizim Çağlar - I

Okuldayım, hınca hınç bir tıp fakültesinde ;
Okuyorum, arkama bakmadan okuyorum.
Yolumun sınavlara saplanan noktasında,
Sanki bütü bekleyen bir hayal görüyorum.

Koca amfi kül rengi öğrenciyle kapanık;
Hocanın ağzını yokluyor çok çalışanlar.
Amfi uykuda, yalnız iki yoldaş uyanık;
Biri benim, biri de serseri bizim Çağlar.

İçimde görünce bir cesaret birikiyor;
Sanıyorum, tek bakışıyla çözer bu gözler.
Notları fosforluyla hep yemyeşil çiziyor;
Gözünde yiyilecek bir yemek gibi dersler.

Bizim Çağlar, finalsiz sınavların annesi,
Bizim Çağlar, benim olamadığım insandır.
Bizim Çağlar, kopya isteyince çıkar sesi;
Bizim Çağlar, konuşmak istediğim lisandır.

Bana düşmez ders vermek; onun yanındayken sınıfta;
Ben bizim Çağlar'ın çalıştırdığı bir çocuğum!
Aman, süre bitmesin, bu karanlık sınavda;
Bu karanlık sınavda kopyadır yolculuğum!

Sorayım, cevap versin, sorayım, cevap versin;
Her taraf hoca olsun, Çağlar cevabı söyler.
Tak, tak, ne olur şu Çağlar sesimi işitsin;
Yolumun zafer tâkı, hep Çağlar'dan gelenler.

Ne sınav göreyim, né tembel görüneyim;
Çağlar yanımda kalsın, gönderin soruları!
Gözetmen ölüm gibi, istemez sevineyim;
Olmaz, geçemem Çağlar, vermezsen soruları!

Uzanıverse gövdem, amfiye boydan boya;
Alsa buz gibi mermer alnımdan ateşi,
Dalıp, üşengeçliğimden beter bir uykuya;
Ölsem, yalnız Çağlar'ın parazit arkadaşı..

Nfk-kaldırımlar şiiri üzerine...

Okunan

Ne hakim okur hukuku,
Ne fakültesini mimar.
Ne de bölüm asistanı,
Tıbbı okuduğum kadar.

Geçti istemem bitmeni,
Okurken farkettim seni;
Mezuniyet belgesini
Verme, artık neye yarar.

Kalmak Okumaya Dahil - 5

5

Sanmıştım ki okumak
Yeryüzünde ancak
Doktor olabilmem için
Okumak sanmıştım ki
Bir dönemliğine uzatsam bile
Rahatça geçerim
Hiç anlamamışım
Her yıl kalıp kalıp
İşe yaramaz çöp gibi
Kendime baktırsam da
Hâlâ içimde mezun olma arzusu
Hâlâ yapabilirsin diyen
-sanki ateşten bir konuşma-
Beni bilmeyen insanlar

Kalmak Okumaya Dahil - 4

4

Kalmışlık
Sınıfta herkes yabancı
Zaruri bir bıkkınlık
Hocaya, nota hatta kendime bıkkın
Hakaretler yağıyor hocalara
Özgürlük yoksa kalmışlığımız mıdır
Nasıl diye bakar paslı gözleri
Korkusu çöker kalmanın
Fazla çalışmayanlara
Kalmışlık
Üst dönemlerde eski
Tanıdık ses gelir
Ne yanına dönsen yeni bir mezun var
Kendini beğenenler
Ezmek ister seni sevmiyorsa hele
Acı bir durumdur
Belki ondan fazlaca buradasın
Parmaklarını yersin akşam
Yanında olmayan bir suç ortağı
Anlamsız gelir bir anda yaşam
Kalanların en büyük sorunu
Boşa geçen kalmalar ne işe yarayacak
Bir türlü çözemedikleri bu
Doktor olmayacaksın
Kaderin değil belki
Seviyorsun diye
Kaldığın yılların dolu olacak
Gittiğin herhangi bir kursla

Kalmak Okumaya Dahil - 3

3

Mesleğine başlamış
Eski sınıf arkadaşlarım
İlk kez kalan
Hüznünün ırmağında yüzüyor istemsiz
Kalmaya alışkınsa
Tedirgin gülümser
Çünkü kalmanın acınası bir tadı var
Çünkü kalmak okumaya dahil
Çünkü kalanlar hâlâ bir öğrenci
Hiç bir sınav tek seferlik girilmemiştir
Her sınav öncesiyle birlikte
Her şey kalmakla ilgili

Telaşlı koridorda sakince konuşmalar
Gittikçe derinleşen
Yoğun stres duygusu
Geçenler inanılmayacak bir çoğunlukta
Ümitsizlik tutmuş tüm bedenimi
Çünkü kalmanın acınası bir tadı var
O acınası tad ki dayanılır gibi değil
Çünkü kalmak okumaya dahil
Çünkü kalanlar hâlâ bir öğrenci

Kalmak Okumaya Dahil - 2

2

Okul
Uzun dönemlere sürmüş yıllarımı
Herkes mesleğe geçiyor
Okuduğum sıralardan
Ah! Geçmek diyorum, geçmeyi düşünüyorum
Her bir yerinde beynimin
Ağır yanık sızıları
Yanardağ olup olup patlıyorum
Yine kaldığımı hissettiğim an
Sıralar eriyor hırsımdan

Kalmak Okumaya Dahil - 1

Fakülteyi tıp değil yıl yıl uzamıştır okul
Mezuniyet hasretiyle tir-i ahımdan benim

mecnun

1

Başlar yaz tatili günleri
Sorularıyla benzer
En güzel yerinde mezuniyet muhabbetinin
Hâlâ okuyan bir tek sen olursun
Rüyası uzaktan zor gözüken
Bir mavi kepin
Hayaliyle içine kapanan
Sensin o genç adam

Çalışmaktan Yıllarımı Eskittim

Tıbbı anlatabilmek tıbbı
Yeni gelenlere, tüm kalanlara
Tıbbı anlatabilmek tıbbı
Finalsize, bütle geçen
Garibanlara

Art arda kaç gecedir
Kalem uyur, çizilen notlar uyurdu.
Dışarda gürül gürül akan bir gençlik..
Bir ben uyumadım,
Kaç sessiz bahar,
Çalışmaktan yıllarımı eskittim.
Saçlarıma beyaz karlar düşerdi
Bir o yana,
Bir bu yana.

Tıbbı bağırabilsem tıbbı
Sağır boşluklara,
Akan ömrüme.
Bir içimlik yıla varana,
Hayatımın en dolu zamanına
Düşmüş bir içimlik yıla.

Yitirmiş manasını ideallerim
Yitirmiş sevdasını,
Anlamı yok, şu dolan amfilerin,
Bir kahve, bir teneffüs, dalıp gidene,
Tıbbı anlatabilsem tıbbı...
Terketmek, hiçliğimin diğer adıdır
Tükeniyorum, bırakamam tıbbı...