Oksford Çık Kafamdan

Oksford çık kafamdan istemiyorum
Hayaller birden sönecek biliyorum
Hem imkânım yok biraz da ümitsizim 

Oksford çık kafamdan istemiyorum

Tıpla uğraşmaktan sana vakit ayıramam
Dağıtır çalışmam ilhamlarını
Derslerimi görsen nasıl tiksinirsin,
Hiç bir notumu da anlayamazsın
Oksford çık kafamdan ben sana göre değilim
Benim için girme ansızın aklıma
Hem imkânım yok biraz da ümitsizim

Eğitimin ile kıyaslasan şaşarsın,
Tıpta uzmanlık sınavı telaşım
Senden uzaklaştırır bazı zamanlarda.
Ya acımak mahirliği kazanırsın,
Ya nefret biriktirmek yetisini.
Ölümlerim iyice bol gelir sana,
Sensizlik bir türlü bırakmaz yakamı.
Oksford çık kafamdan ben sana göre değilim.
Yıpranmışlığımı olsun anlasana
Hem imkânım yok biraz da ümitsizim

Korkuyorum ya seni unutursam
Bir satır yazmadan hiç uyumamışım ki,
İçimdeki mürekkep hiç bitmemiş,
Yıllardır tıp okumama rağmen.
Seçeneği fazlaca bir dünyadayım,
Ayrı bir dünya çınlıyor içimdeki.
Çetrefil yolculuğum kesinleşmiş
Sensiz başka bir şey gelmiyor aklıma
Oksford çık kafamdan ben sana göre değilim
Hayaller birden sönecek biliyorum
Hem imkânım yok biraz da ümitsizim.
Oksford çık kafamdan sana ulaşamıyorum...

Attila İlhan - Aysel git başımdan

Anlayamadılar

Biz birkaç bin lira, ev, lüks araba için okumadık tıbbı
Gümbür gümbür bir meslek istedik hayatımızda...
İlmin yanında merhamet, merhametin yanında ilim olsun diye!..
Gündüzleri koşuşturup, geceleri sabahlarcasına okuduk
Anlayamadılar..

Nazım Hikmet Ran - Anlayamadılar

Okumak Ömür Boyu

Değişir hayatın yönü;
Bakar ansızın yüzüne
Şaşırırsın yolunu ulu orta,
Tutunacak dal ararsın.
Girişin bu fakülteye,
Çalmıştır artık hayatını;
İçinde biriken yıllar,
Bundan böyle sana yetmeyecektir;
Okul biter de elbet sonunda
Okumak ömür boyu.

Bir anı bile kalmamıştır,
Çocukken oynadığın oyundan;
Binlerce yıl okuyacaksın,
Binlerce kez baktığın nota;
Yaşadığın lise yılları,
Çoktan yaşanıp bitmiştir;
Okul biter de elbet sonunda,
Okumak ömür boyu.

Avutamaz olur artık
Seni şan ve şöhret;
Boşanır pubmed'den onca yayın
Beynin ılık ılık akar;
Başka bir hayat sersen de ömrüne
Tıbbı ancak söndürmeye yarar;
Çevrendeki herkes sana
-bilmezler ama- hayrandır.
Okul biter de elbet sonunda
Okumak ömür boyu.

Yitik bir intörnsün sadece
Kullanılmış ve düşmüş gözden.
Düşlerinde bir sen hıçkırırsın
Gece nöbetlerde sürünürken;
Başka hiç bir öğrenci
Bunca uzun okuyamaz fakülteyi,
Ve okurken de tıpçı
Hâlâ bir doktor değildir;
Okul biter de elbet sonunda,
Okumak ömür boyu.

Ataol Behramoğlu - Aşk iki kişiliktir

Tıp Fakültesi Okuyorum

Tıp fakültesi okuyorum, ellerim bağlı

Önce hafiften ailem söylüyor;

Durup durup tıp istiyor

Hocalar dershanede;

Uzaklarda, çok uzaklarda,

Beni bekleyen ve hiç sorulmayan hayallerim

Tıp fakültesi okuyorum, ellerim bağlı. 

Tıp fakültesi okuyorum, ellerim bağlı;

Zaman geçiyor, derken;

İhtişamıyla sınıf sınıf, dönem dönem. 

Kampüs boşaltıyor mezunları;

Mezuniyete çağırıyor bazıları;

Tıp fakültesi okuyorum, ellerim bağlı.

Tıp fakültesi okuyorum, ellerim bağlı;

Sakin sakin birinci sınıf

Cıvıl cıvıl temel bilim

Heyecan dolu amfiler

Anatomi dersinden mutlu herkes

Bir ben mi azap çekiyorum ders çalışırken;

Tıp fakültesi okuyorum, ellerim bağlı. 

Tıp fakültesi okuyorum, ellerim bağlı;

Başımda boş vermişliğimin sarhoşluğu

Loş koridorlarıyla bir fakülte;

Şu son tatilimin sessizliği içinde 

Tıp fakültesi okuyorum, ellerim bağlı. 

Tıp fakültesi okuyorum, ellerim bağlı;

Dokuz yıl geçiyor hayalimden;

Stajlar, sözlüler, finaller, tüm sınavlar. 

Bir şey kalıyor hayalden geri;

Ümit olmalı;

Tıp fakültesi okuyorum, ellerim bağlı.

Tıp fakültesi okuyorum, ellerim bağlı;

Ruhum çırpınıyor bedenimde;

Hava sıcak mı, değil mi, bilmiyorum;

Aylardan ağustos mu, ekim mi, bilmiyorum;

Bir manzumeyi tahlil ediyorduk arkadaşla

Hastanın sesiyle uyanıyorum;

Tıp fakültesi okuyorum. 

Eğer

O kadar da önemli değildir sınıfta kalmalar,
Arkalarında doldurulması mümkün olmayan dev gibi yıllar olmasaydı eğer..
Utanılacak bir şey de değildir kalmak,
Yürekten çalışıp yine de olmamışsa eğer..
Doktor olmaya yelken açardı şu vakarsız gözler zamanla
Öylesine ümitsiz olmasalardı eğer..
Çabuk unutulurdu mezun olabilmenin yakıcı düşü belki de
Yazar olmak hayalini kafamdan atabilseydim eğer..

Şiirim yeis kokmazdı hiç bir zaman
Yapamamak korkusu heveslerimi bu kadar ağır yaralamasaydı eğer..
Sınıfta kalmanın bile anlamı kalmazdı zamanla
Bütün gençliğim tıp fakültesine yapışıp kalmasaydı eğer..
Uykusuzluklar yıkıp geçmezdi kısacık çalışmaların ardından,
Geçilmesi derslerin bir o kadar uzakta olmasaydı eğer..
Gerçekten mutlu olabilirdi şu dokuz yıl
Nefretimden de onlar payını almasaydı eğer...
Doktorluğa feda olmazdı şiirler
Dönemeçlerde anlamsızca, önümü dahi görmeden yürümeye kalkışmamış olsaydım eğer..

Okulum biterse pratisyenlik var
Doktor olmaktan korkmuyorum da, ya canım edebiyat okumak isterse?

Evet Mecnunum,
Kim derdi ki özleyeceksin öğrenciliğini,
Kim uzanmak ister depresyon yıllarına,
Koca mazide görkemli bir okunmuşluğa tanıklık etmiş olmasalardı eğer..

Can Yücel - Eğer

Tıp

Sen kocaman gözlerde herkese umut gibisin,
Kampüsün içinde ender bir fakülte gibisin.
Bir sersemletir, bir uyutmaz, bazen perişan ettirir;
Sen hem eksikliğim hem de fazla gibisin.

Özdemir Asaf'a saygılarımla... (Özdemir Asaf - Aşk)

Ben Yetmiş Üstü Almak İsterim

Ben
yetmiş üstü almak isterim.
İlk denemede otuz alan
yetmişi bulacak mı zannediyorsun?
Ben zannetmiyorum bunu.
İyisimi, unutayım tusu,
hayaller masa üstünde dursun
içinde bir kitabımın.
Kitap klinik olsun
hatta kadın doğum olsun
karşımda hayalim görülebilsin..
Depresyonumu anlayamazsınız:
vazgeçtim tus çalışmaktan
vazgeçtim doktor olmaktan
içimde neden kalmadığı için.
Ve hiç oluyorum
okuyorum boş bir şekilde.
Sonra, okul bitince
pratisyenlik yaparım.
Ve orda uzunca yaşarım
hayal içinde hayalle
taki senkoplu biri
kocaman bir kalabalıkla
ambulansla gelene kadar..
Ama ben
o zamana kadar
o kadar
bunalacağım
ki kendi içimde,
üzerimden atmak istediğim ümitsizliğim
içime düşecek.
Belirsizlikle yok olacağım.
Ve bir gün yabani bir ümit
bu belirsizliğimden nemlenip filizlenir
sapında muhakkak
iki çiçek açacak:
biri tus
biri de ben.
Ben
tusu çok da düşünmüyorum.
Yakında bir araba alacağım.
Sıkılsam da işimden
Kaynıyor kanım.
Çalışacağım, ama çok, pek çok,
ama tus da aklımda.
Ama kalmak da korkutmuyor beni.
Yalnız pek sevimsiz buluyorum
kendi çalışma şeklimi.
Kazanıncaya kadar da
bu düzelir herhalde.
Derece yapma ihtimalim var mı bu sınavda?
İçimden bir ses:
belki diyor.

Nazim Hikmet Ran'a saygılarımla... (Nazım Hikmet Ran - Ben Senden Önce Ölmek İsterim) 

Bizim Çağlar III

Bir dalıp giderki, bizim Çağlar her gece,
Dip not içinde, doktorluğunu düşler.
Simsiyah gözlerine tembel gözlerim deyince,
İçimdeki ümitsizliğe ümidi söyler.

Ondan bir his gibi hayali beni bürür de,
Tutmak, tutmak isterim, steteskopu alıp.
Bir türlü yetişemem, doktor olup yürür de,
Heyhat, o çalışkan ruh, bense üşengeç kalıp.

Arkamdan doktor olmuş duysam yaralanırım;
Benden önce bitirse dayanamam sanırım,
Rüyamda bile Çağlar'a benzeyen karaltı.

Varsın, bir yılım daha yansın hayatımdan;
Kaldığım netleşince sonuçlar asıldı mı,
O da gidecek diğerleri gibi yanımdan...

Bizim Çağlar - II

Sınavla tıp fakültesini kazandığın gibi,
Etinle, kemiğinle, fakültenin malısın!
Savaşa hazırlanan bir komutanmış gibi,
Sonsuz dersleri sonlu sırayla aşmalısın.

Komite, finallerden kaçtığım günden beri,
Geçemezdim Çağlarsız bu derdin potasında.
Bütün notları içmiş sanki gözbebekleri,
Beyni tamamen erimiş, notlar arasında.

İkimizin de ne eşi, ne arkadaşı var;
Arka sırada sessizce, teneffüslerde hürüz.
Okulda taşınacak boş bir defterimiz var;
Onu da laboratuvar olsa götürürüz.

Yağız atlı öğrenci, koştur atını, koştur;
Sonunda kabre çıkar okulun kıvrımları.
Ne bizim Çağlar kadar beni anlayan olur...
Ne benim anladığım kadar, bizim Çağlar'ı...

Bizim Çağlar - I

Okuldayım, hınca hınç bir tıp fakültesinde ;
Okuyorum, arkama bakmadan okuyorum.
Yolumun sınavlara saplanan noktasında,
Sanki bütü bekleyen bir hayal görüyorum.

Koca amfi kül rengi öğrenciyle kapanık;
Hocanın ağzını yokluyor çok çalışanlar.
Amfi uykuda, yalnız iki yoldaş uyanık;
Biri benim, biri de serseri bizim Çağlar.

İçimde görünce bir cesaret birikiyor;
Sanıyorum, tek bakışıyla çözer bu gözler.
Notları fosforluyla hep yemyeşil çiziyor;
Gözünde yiyilecek bir yemek gibi dersler.

Bizim Çağlar, finalsiz sınavların annesi,
Bizim Çağlar, benim olamadığım insandır.
Bizim Çağlar, kopya isteyince çıkar sesi;
Bizim Çağlar, konuşmak istediğim lisandır.

Bana düşmez ders vermek; onun yanındayken sınıfta;
Ben bizim Çağlar'ın çalıştırdığı bir çocuğum!
Aman, süre bitmesin, bu karanlık sınavda;
Bu karanlık sınavda kopyadır yolculuğum!

Sorayım, cevap versin, sorayım, cevap versin;
Her taraf hoca olsun, Çağlar cevabı söyler.
Tak, tak, ne olur şu Çağlar sesimi işitsin;
Yolumun zafer tâkı, hep Çağlar'dan gelenler.

Ne sınav göreyim, né tembel görüneyim;
Çağlar yanımda kalsın, gönderin soruları!
Gözetmen ölüm gibi, istemez sevineyim;
Olmaz, geçemem Çağlar, vermezsen soruları!

Uzanıverse gövdem, amfiye boydan boya;
Alsa buz gibi mermer alnımdan ateşi,
Dalıp, üşengeçliğimden beter bir uykuya;
Ölsem, yalnız Çağlar'ın parazit arkadaşı..

Nfk-kaldırımlar şiiri üzerine...

Okunan

Ne hakim okur hukuku,
Ne fakültesini mimar.
Ne de bölüm asistanı,
Tıbbı okuduğum kadar.

Geçti istemem bitmeni,
Okurken farkettim seni;
Mezuniyet belgesini
Verme, artık neye yarar.

Kalmak Okumaya Dahil - 5

5

Sanmıştım ki okumak
Yeryüzünde ancak
Doktor olabilmem için
Okumak sanmıştım ki
Bir dönemliğine uzatsam bile
Rahatça geçerim
Hiç anlamamışım
Her yıl kalıp kalıp
İşe yaramaz çöp gibi
Kendime baktırsam da
Hâlâ içimde mezun olma arzusu
Hâlâ yapabilirsin diyen
-sanki ateşten bir konuşma-
Beni bilmeyen insanlar

Kalmak Okumaya Dahil - 4

4

Kalmışlık
Sınıfta herkes yabancı
Zaruri bir bıkkınlık
Hocaya, nota hatta kendime bıkkın
Hakaretler yağıyor hocalara
Özgürlük yoksa kalmışlığımız mıdır
Nasıl diye bakar paslı gözleri
Korkusu çöker kalmanın
Fazla çalışmayanlara
Kalmışlık
Üst dönemlerde eski
Tanıdık ses gelir
Ne yanına dönsen yeni bir mezun var
Kendini beğenenler
Ezmek ister seni sevmiyorsa hele
Acı bir durumdur
Belki ondan fazlaca buradasın
Parmaklarını yersin akşam
Yanında olmayan bir suç ortağı
Anlamsız gelir bir anda yaşam
Kalanların en büyük sorunu
Boşa geçen kalmalar ne işe yarayacak
Bir türlü çözemedikleri bu
Doktor olmayacaksın
Kaderin değil belki
Seviyorsun diye
Kaldığın yılların dolu olacak
Gittiğin herhangi bir kursla

Kalmak Okumaya Dahil - 3

3

Mesleğine başlamış
Eski sınıf arkadaşlarım
İlk kez kalan
Hüznünün ırmağında yüzüyor istemsiz
Kalmaya alışkınsa
Tedirgin gülümser
Çünkü kalmanın acınası bir tadı var
Çünkü kalmak okumaya dahil
Çünkü kalanlar hâlâ bir öğrenci
Hiç bir sınav tek seferlik girilmemiştir
Her sınav öncesiyle birlikte
Her şey kalmakla ilgili

Telaşlı koridorda sakince konuşmalar
Gittikçe derinleşen
Yoğun stres duygusu
Geçenler inanılmayacak bir çoğunlukta
Ümitsizlik tutmuş tüm bedenimi
Çünkü kalmanın acınası bir tadı var
O acınası tad ki dayanılır gibi değil
Çünkü kalmak okumaya dahil
Çünkü kalanlar hâlâ bir öğrenci

Kalmak Okumaya Dahil - 2

2

Okul
Uzun dönemlere sürmüş yıllarımı
Herkes mesleğe geçiyor
Okuduğum sıralardan
Ah! Geçmek diyorum, geçmeyi düşünüyorum
Her bir yerinde beynimin
Ağır yanık sızıları
Yanardağ olup olup patlıyorum
Yine kaldığımı hissettiğim an
Sıralar eriyor hırsımdan

Kalmak Okumaya Dahil - 1

Fakülteyi tıp değil yıl yıl uzamıştır okul
Mezuniyet hasretiyle tir-i ahımdan benim

mecnun

1

Başlar yaz tatili günleri
Sorularıyla benzer
En güzel yerinde mezuniyet muhabbetinin
Hâlâ okuyan bir tek sen olursun
Rüyası uzaktan zor gözüken
Bir mavi kepin
Hayaliyle içine kapanan
Sensin o genç adam

Çalışmaktan Yıllarımı Eskittim

Tıbbı anlatabilmek tıbbı
Yeni gelenlere, tüm kalanlara
Tıbbı anlatabilmek tıbbı
Finalsize, bütle geçen
Garibanlara

Art arda kaç gecedir
Kalem uyur, çizilen notlar uyurdu.
Dışarda gürül gürül akan bir gençlik..
Bir ben uyumadım,
Kaç sessiz bahar,
Çalışmaktan yıllarımı eskittim.
Saçlarıma beyaz karlar düşerdi
Bir o yana,
Bir bu yana.

Tıbbı bağırabilsem tıbbı
Sağır boşluklara,
Akan ömrüme.
Bir içimlik yıla varana,
Hayatımın en dolu zamanına
Düşmüş bir içimlik yıla.

Yitirmiş manasını ideallerim
Yitirmiş sevdasını,
Anlamı yok, şu dolan amfilerin,
Bir kahve, bir teneffüs, dalıp gidene,
Tıbbı anlatabilsem tıbbı...
Terketmek, hiçliğimin diğer adıdır
Tükeniyorum, bırakamam tıbbı...

Oysa Herkes Geçer Stajlarını

Oysa herkes geçer stajlarını
Kulak verin bu dediklerime
Kimi bir bakışıyla yapar bunu
Kimi ezberinde sözlerle
İnekler ilk günden çalışırlar
Daha az çalışan son günlerinde
Kimi altmış ile geçer sınırında
Kimi doksan ile
Zevkle çalışır staja kimi
Kimi usanıp bıkarak
Tembel olan kişi gece çalışır
Çünkü gece çalışsa vicdan yapmaz
Kimi çalışmayı sevmez
Kimi fazla sever
Kimi uyur Kimi de uyandırır
Kimi göz yaşı döker çalışırken
Kimi kılı kıpırdamadan
Çünkü herkes geçer stajlarını
Ama herkes geçti diye öğrenmez..

Oscar Wilde'dan özür dileyerek...

Bence Şimdi İlk Tusu Kazanamam

Kitaplar eskisi gibi bitmiyor
Oflayn dinleyince vakit geçmiyor
Gelecek tus bile çok zor geliyor
Görüyorum ilk tusu kazanamam

Akşam dersine giderken dün gece
Kaçmak istiyordum tustan gizlice
Çalışmama baktım işte iyice
Anladım ki ilk tusu kazanamam

Büsbütün unuttum tusu eminim
Mazide kaldı şimdi çizdiklerim
Kalbimde acil için bile yok yerim
Bence ilk tusu şimdi kazanamam

Nazım Hikmet'den özür dileyerek...

Ben Büte Mecburum

Ben büte mecburum bilemezsin 

Tatili mıh gibi aklımda tutuyorum 

Büyüdükçe büyüyor hayaller

Ben büte mecburum bilemezsin 

Beynimi eskilerle yakıyorum 

Tüm sınıf sınavlara hazırlanıyor

Bu okul o eski fakülte midir

Bir köşede neskafeyle çalışanlar

İçmeyenleri bile uyandırıyor 

Koridordaki kahve kokusu

Geçmek zor ben büte mecburum 

Dersler kimi zaman rezilce uykuludur

İnsan bir histoloji dersinde durulur

Fosforlu kalem elinde yaşamaktan 

Kimi zaman parmağını yorar çizmesi 

Bir kaç slayt es geçer de okumadan

Bütün föyleri okur kimi zaman

Histoloğun değişmeyen tonsuz uğultusu 

Serviste anlamsız bir anonstur çalıyor

Asistan bir hemşireyi çağırıyor 

Durup köşe başında hocayı beklesem 

Hoca ezip geçecek yardım istesem

Kimseler özetini göstermiyor

Ne yapsam ne etsem nereye gitsem

Geçmek zor, ben büte mecburum 

Belki haziranda ailem eve bekliyor

Söylemekten korktum kimseler bilmiyor 

Bir şilep sızıyor yaşlı gözlerimden 

Belki yeğenim amca diyerek bekliyor 

Duygu karmaşasından tüylerim ürperiyor 

Belki biraz çalışsaydım yapardım bilmiyorum 

Bu boşluk hissi kafayı yediriyor. 

Ne vakit yatay geçiş düşünsem

Bu kurtlar sofrasında belki zor

Finalsiz ama aklımızı kaybetmeden

Ne vakit yatay geçiş düşünsem

Sus deyip hayaller kuruyorum

İçim sıra doksan üstünde notlarımın 

Hayır başka türlü olmayacak

Ben büte mecburum bilemezsin

Atilla İlhan'dan özür dileyerek... 

Geçemiyorum

Sınıfta kalsam duyar mısınız,
Panolarda,
Dokunabilir misiniz,
Notlarıma ellerinizle?

Bilmezdim derslerin bu kadar yorucu
Notların ise çok olduğunu
Finale girmeden önce,
Bir büt var biliyorum;
Herşeyi çalışmak mümkün
Epeyce ezberlemişim farkındayım
Geçemiyorum.

Orhan Veli Kanık'dan özür dileyerek...

Tıp Mağdurunun Şiiri

Stajlar aklımdan geçince
Sorular sorulur ağlardım
Hocalar zevk alırdı bilirdim
Bir çalışkan vardı duyardım
Saçı dağınık bir kız ipince
Uykusuzun biriydi fikrimce
Ne vakit karşımda görsem
Bayılacağından korkardım
Sorular sorulur ağlardım

Kütüphaneden geçsem
Hep aynı kişiler olurdu
Kitaplar ton gibi gelirdi
Tek sayfa not aklımı alırdı
Sessizce birileri etrafa bakardı
Bitmezken notlar uyuyakalırdım
Vatsap grubu birden titreşir
Sorular sorulur ağlardım

Her sözlü ayrı bir stres ile biterdi
Sıradaki kan içinde yatardı
Giden herkes bir ölü gibi giderdi
Biri kalkıp onunla giderdi
Bir soru diyerek giderdi
Kapı kapanana kadar kalırdı
Kendini akıllı sanardı fikrimce
Duymazsa felakete dönerdi
Ama duyarsa herkesi toplar
Sorular sorulur ağlardım 

Atilla İlhan'dan özür dileyerek...