Sen altı yıl kütüphanede
Eksik bilginle kötü ezberinle
Büt çalışan, mağdur insan
İnan yok farkımız birbirimizden,
Sen belki bir yaz boyunca çalışacak,
Beklediğin puan bu sınavda gelmezse,
Gelecek sene geçeceksin
Ama ben hekimliğim boyunca
Bir kez tus çalıştım.
Bu acımasız sınavın zorluğuyla alevlendim.
Öylesine boş öylesine açık kaldı ki beynim
Yemin ettim bir daha çalışmayacağım.
Victor Hugo - Dilenci
Şimdi CPR yapıyorsun. Yap
Adrenalin var mı? Onlar da gidiyorlar. Gitsinler
Oysa ben yoğun nöbetlerde edemem bilirsin
Oysa Allah bilir bugün iyi başlamıştık
Sakinceydi ilk açılışı nöbetimizin, sessizceydi
Sarı alanda hastalarımız hemen hemen bitmişti
Bel ağrısı gelmiş, dikloronla gitmişti
Yoktu kırmızıda hasta kalp krizi yoğunluğumuz
Sanki hiç olmamıştı
Oysa deskim işte şuracıkta duruyordu
Şurda sekreterin önünde işlenmiş sıralıca hasta dosyaları
Şurda da güvenlik duruyordu dokundukça sürekli mızmızlanan
Öyle acı veren öyle bıkkınlıklar getiriciydi acil
Ambulans sirenlerle içeri girerken
Bıraksalar yakınlar bizi ikiye bölecekti
Çünkü bir eks vermiştik
Oysa sabırlılık yetiyordu ortamı yatıştırmaya
Bir güzel cümlenin bir iki gülüşün başınaydı doymamız
Kendimden ödün versem hastaların sonu gelmiyordu
İki hasta bakayım desem üçün hatırı kalıyordu
Nöbetin bitip hayatların başladığı yerde
Trafik kazası birini daha alırdı sonra
Sonrası nöbetler mobingler
Cemal Süreya - Aşk
Değerli meslektaşım Rümeysa Şen anısına...
Cemal Süreya - Aşk
Tıbbın aldı benden hilmi
Bana ilmi gerek ilmi
Ben okurum umum bezmi
Bana ilmi gerek ilmi
Ne doksana sevinirim
Ne otuza yerinirim
Bilginle avunurum
Bana ilmi gerek ilmi
Tıbbın öğrenci bezdirir
Tus denizine daldırır
Teselli ile doldurur
Bana ilmi gerek ilmi
Tıbbın bengisundan içem
Tabip olup yola düşem
Vicdandır bütün gün endişem
Bana ilmi gerek ilmi
Yargıçlara dava gerek
Kaptanlara yolcu gerek
Kuyumcuya altın gerek
Bana ilmi gerek ilmi
Eğer görevden alalar
O diplomayı yırtalar
Hasta çün anda çağıra
Bana ilmi gerek ilmi
Doktor doktor dedikleri
Bir ünvan bir de asgari
İsteyene sen ver onları
Bana ilmi gerek ilmi
Mecnun denir benim adım
Gün geçtikçe artar yadım
Mesleğimde tek maksudum
Bana ilmi gerek ilmi
Yunus Emre - Bana Seni Gerek Seni
Tutacaksan, yoğunluğuna tutacaksın o nöbeti
Hemşiren bitkin kalmalı triajdan
Sen bitkin düşmelisin hastalara bakmaktan
İnsan saatlerce bakabilir sonuçlara
Röntgene saatlerce bakabilir, tomografi filmine
Yaşamak hastanede, hastayla karışmaktır
Kopmaz bağlar kurmaktır oraya
Önce atıldın mı kırmızıya
Alana tüm kaslarınla, gövdenle, tutkunla gireceksin
Ve bir kez geçtin mi polikliniğe
Bir kum tanesi gibi, bir yaprak gibi, bir taş gibi dinleyeceksin
Bütün hastaları muayene edebilmeli alabildiğine
Hem de tüm vakti gece gündüz diyerek sömürürcesine
Geldiğinde vitallerine bakmalı hastanın
Bir ön tanıdan bütün çeçile bakarcasına
Farklı teşhisler çekmeli seni, tanımadığın sendromlar
Bütün temelleri okumak, bütün tanıları öğrenmek arzusuyla yanmalısın
Değişmemelisin hiç bir şeyle bir hasta kurtarmanın mutluluğunu
Ve ölümü de yaşamalısın, namusluca, bütün benliğinle
Çünkü ölümler de, yaşamlar gibi olgunlaştırır hekimi
Ruhun karışmalı mesleğinin bütün tarihine
Zihninde gezmeli sana öğretilen hekimlik losyonu
Yaptığım meslekten öğrendiğim bir şey var:
Yaptın mı halkın için yapacaksın,
Memleketin tüm hastanelerine karışırcasına
Çünkü meslek dediğimiz şey, bizlere sunulmuş bir armağandır.
Ve bizler, sorumlu birer hekimiz topluma.
Yaşadıklarımdan Öğrendiğim Bir Şey Var - Ataol Behramoğlu
Vakitlerden bir Şubat sabahıdır
Ezberlerin en hatırlanmazları tusta geçiyor,
Tusta seyrediyorsun heyecanın en mavisini,
Duyguların en kuytusunu tusta gezmektesin,
Tustan kopardın gençliğinin en solmazını,
Bilgilerin en bereketlisini tusta sürdün,
Tusta tattın zorlukların cümlesini.
Desem ki tus senin için
Oflar kadar lazım,
Son ay kadar mübarek,
Spot gibi aziz bir şeydir;
Nimetttendir, nimettendir!
Desem ki...
İnan bana tusiyer inan,
Okulda teorik, evinde tekrar,
Görevde en eski azap.
Sen tusla yaşıyorsun,
Tus sende hüküm sürmektedir.
Bırak ben söyleyeyim özelliğini,
Kliniklerle, temel bilimlerle beraber.
Günlerden sonra bir gün,
Şayet hevesini kaybedersen,
Nöbetlerinin ve yorgunluklarının stresinden.
Bil ki bıkkınsın.
Fakat yine üzülme, müsterih ol;
Sosyal medyada takip edersin
unutmadıklarını,
Ve neden sonra
Tekrar duyduğun gün hevesini içinde,
Hatırla ki bu son fırsattır
Son bir gayretle kazanmanı bekliyorum.
Cahit Sıtkı TARANCI - Desem Ki
Artık mezun olmak günü gelmişse zamandan,
Staj bitirir tıpçı, gidilir bu okuldan.
Hiç tercihi yokmuş gibi münhalde alır yol;
Çıkmaz da o münhalde ne İzmir ne de Dörtyol.
Yıllar uzatanlar mezuniyette elemli,
Günlerce siyah cübbe bakar gözleri nemli.
Biçare akıllar ne biten son senedir bu.
Hicranlı okulun ne de son acilidir bu.
Her bütte çalışmış ve kalan nafile bekler;
Bilmez ki, giden yılları hiç dönmeyecekler.
Bir çok çalışan her biri mutsuz ki yerinden.
Bir çok seneler geçti mobing çok görevinden.
Yahya Kemal Beyatlı - Sessiz Gemi
