Desem Ki

Vakitlerden bir Şubat sabahıdır

Ezberlerin en hatırlanmazları tusta geçiyor,

Tusta seyrediyorsun heyecanın en mavisini,

Duyguların en kuytusunu tusta gezmektesin,

Tustan kopardın gençliğinin en solmazını,

Bilgilerin en bereketlisini tusta sürdün,

Tusta tattın zorlukların cümlesini.

Desem ki tus senin için

Oflar kadar lazım,

Son ay kadar mübarek, 

Spot gibi aziz bir şeydir;

Nimetttendir, nimettendir!

Desem ki...

İnan bana tusiyer inan,

Okulda teorik, evinde tekrar,

Görevde en eski azap.

Sen tusla yaşıyorsun,

Tus sende hüküm sürmektedir.

Bırak ben söyleyeyim özelliğini,

Kliniklerle, temel bilimlerle beraber.

Günlerden sonra bir gün,

Şayet hevesini kaybedersen,

Nöbetlerinin ve yorgunluklarının stresinden.

Bil ki bıkkınsın. 

Fakat yine üzülme, müsterih ol;

Sosyal medyada takip edersin

unutmadıklarını,

Ve neden sonra

Tekrar duyduğun gün hevesini içinde,

Hatırla ki bu son fırsattır

Son bir gayretle kazanmanı bekliyorum.

Cahit Sıtkı TARANCI - Desem Ki