Hastanın yoğunluğu kadar ağırsın,
Umudu aşıladığın kadar hafif...
Yaptığın empati kadar canlısın,
Hastanede geçmeyen yılların kadar genç...
Hastaya bakarsan iyisin,
Umursamadığın kadar kötü...
Ne kadar çok olursa olsun ufkun
Hastaya anlatamayabilirsin...
Öğrendiklerini kâr sayma:
Tecrübenin yettiği kadar anlarsın; ne kadar okursan oku
Tedavin kadardır bilgin...
Mutlu ettiğin kadar mutlusun.
Üzülme bil ki hekimliğin kadar güleceksin
Sakın bitti sanma okulu,
Okula şimdi başlayacaksın.
Güler yüzündedir hastalarının sana verdiği değer
Ve hastalarına değer verdiğin kadar insansın.
Bir bilgiyi saklayacaksan eğer;
Bırak sakladıkların hastanın mahremiyeti olsun.
Pozitif bilimdedir aradığın doğru bilgi,
Ve bilime sadık kaldığın kadar bilim insanısın.
Unutma sakin olduğun kadar sabırlısın,
Hastaya kükrediğin kadar sinirli.
Kendini doktor hissettiğin kadar doktorsun...
Bilgiyi hissettiğin kadar arif.
Kendine inandırdığın kadar güvenilir.
İşte tıp hayatı!
İşte budur hekimlik,
Bunu hatırladığın kadar yaparsın.
Bunu unuttuğunda baktığın her hasta kadar üşürsün
Ve hekimliğini unuttuğun kadar çabuk unutulursun
Hasta bakıldığı kadar özeldir,
Hastalık tedavi edildikçe sevimli,
Sen çözüm sunduğun kadar ordasın.
Ve her şeyi de öğrenemeyebilirsin,
Her daim oku,
Okuduklarınla gelişirsin...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder