Bizim Çağlar - II

Sınavla tıp fakültesini kazandığın gibi,
Etinle, kemiğinle, fakültenin malısın!
Savaşa hazırlanan bir komutanmış gibi,
Sonsuz dersleri sonlu sırayla aşmalısın.

Komite, finallerden kaçtığım günden beri,
Geçemezdim Çağlarsız bu derdin potasında.
Bütün notları içmiş sanki gözbebekleri,
Beyni tamamen erimiş, notlar arasında.

İkimizin de ne eşi, ne arkadaşı var;
Arka sırada sessizce, teneffüslerde hürüz.
Okulda taşınacak boş bir defterimiz var;
Onu da laboratuvar olsa götürürüz.

Yağız atlı öğrenci, koştur atını, koştur;
Sonunda kabre çıkar okulun kıvrımları.
Ne bizim Çağlar kadar beni anlayan olur...
Ne benim anladığım kadar, bizim Çağlar'ı...