Bizim Çağlar III

Bir dalıp giderki, bizim Çağlar her gece,
Dip not içinde, doktorluğunu düşler.
Simsiyah gözlerine tembel gözlerim deyince,
İçimdeki ümitsizliğe ümidi söyler.

Ondan bir his gibi hayali beni bürür de,
Tutmak, tutmak isterim, steteskopu alıp.
Bir türlü yetişemem, doktor olup yürür de,
Heyhat, o çalışkan ruh, bense üşengeç kalıp.

Arkamdan doktor olmuş duysam yaralanırım;
Benden önce bitirse dayanamam sanırım,
Rüyamda bile Çağlar'a benzeyen karaltı.

Varsın, bir yılım daha yansın hayatımdan;
Kaldığım netleşince sonuçlar asıldı mı,
O da gidecek diğerleri gibi yanımdan...