Ben Yetmiş Üstü Almak İsterim

Ben
yetmiş üstü almak isterim.
İlk denemede otuz alan
yetmişi bulacak mı zannediyorsun?
Ben zannetmiyorum bunu.
İyisimi, unutayım tusu,
hayaller masa üstünde dursun
içinde bir kitabımın.
Kitap klinik olsun
hatta kadın doğum olsun
karşımda hayalim görülebilsin..
Depresyonumu anlayamazsınız:
vazgeçtim tus çalışmaktan
vazgeçtim doktor olmaktan
içimde neden kalmadığı için.
Ve hiç oluyorum
okuyorum boş bir şekilde.
Sonra, okul bitince
pratisyenlik yaparım.
Ve orda uzunca yaşarım
hayal içinde hayalle
taki senkoplu biri
kocaman bir kalabalıkla
ambulansla gelene kadar..
Ama ben
o zamana kadar
o kadar
bunalacağım
ki kendi içimde,
üzerimden atmak istediğim ümitsizliğim
içime düşecek.
Belirsizlikle yok olacağım.
Ve bir gün yabani bir ümit
bu belirsizliğimden nemlenip filizlenir
sapında muhakkak
iki çiçek açacak:
biri tus
biri de ben.
Ben
tusu çok da düşünmüyorum.
Yakında bir araba alacağım.
Sıkılsam da işimden
Kaynıyor kanım.
Çalışacağım, ama çok, pek çok,
ama tus da aklımda.
Ama kalmak da korkutmuyor beni.
Yalnız pek sevimsiz buluyorum
kendi çalışma şeklimi.
Kazanıncaya kadar da
bu düzelir herhalde.
Derece yapma ihtimalim var mı bu sınavda?
İçimden bir ses:
belki diyor.

Nazim Hikmet Ran'a saygılarımla... (Nazım Hikmet Ran - Ben Senden Önce Ölmek İsterim)